Przede wszystkim dążą do osobistej świętości, a zarazem są silnym ramieniem wspomagającym duszpasterskie działania na lokalnym kościelnym podwórku. Ich chorągwie powiewają w trzech parafiach: koszalińskiej Ducha Świętego, słupskiej św. Maksymiliana M. Kolbego i od niedawna także w polanowskiej Podwyższenia Krzyża Świętego.  

W piątą rocznicę erygowania komandorii koszalińsko-kołobrzeskiej, rycerze św. Jana Pawła II zjechali do Słupska, żeby podziękować Bogu i prosić o potrzebne łaski na przyszłość.

- To nie grupa rekonstrukcyjna, odtwarzająca historyczne wydarzenia, wkładająca stroje z epoki. To nie chłopcy bawiący się w rycerzy. To poważna wspólnota, która w ten sposób realizuje swoje bycie uczniem Chrystusa. We wspólnocie umacniają to, co dostali od Pana Boga i odkrywają kolejne charyzmaty, którymi służą. To nie tylko dobre działania wynikające ze statutów czy regulaminów. Tu najpierw jest Chrystus. I wszystko, co dzieje się w zakonie jest dla Chrystusa i z Chrystusem - podkreślał ks. Tomasz Tomaszewski, proboszcz i opiekun działającego w parafii św. Maksymiliana M. Kolbego rycerstwa. 

Z okazji pięciolecia działania rycerze postanowili uhonorować swoim kapelanów, zawieszając im na piersi ryngrafy z wizerunkiem patrona zakonu.  

- Dla nas, rycerzy św. Jana Pawła II, zaszczytem i honorem jest możliwość służenia Kościołowi. Swoich księży kapelanów traktujemy jak honorowych członków zakonu, którym należy się od braci rycerzy szczególny szacunek i respekt. Dziękując księżom kapelanom za formację i troskę o rozwój chorągwi, mamy przyjemność wręczyć im ryngrafy z wizerunkiem patrona zakonu. Są one symbolem przyjęcia do rycerskiej wspólnoty - mówił stojący na czele komandorii koszalińsko-kołobrzeskiej Wojciech Urban, a bracia rycerze potwierdzili to gromko swoim zawołaniem: “Vivat Jesus! Totuus Tuus!”. 

Zakon rycerzy Jana Pawła II to świeckie stowarzyszenie wiernych Kościoła katolickiego, będące podziękowaniem za pontyfikat Jana Pawła II. Celem rycerzy, oprócz osobistej formacji na wzór świętego patrona, jest także popularyzacja jego nauczania, promocja patriotyzmu, duchowości mężczyzn, a także obrona życia poczętego oraz kapłanów.