Również w diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej zgromadzenia zakonne planują w tym roku szereg akcji, które mają pokazać istotę życia konsekrowanego i zaprezentować działalność poszczególnych instytutów.

Na progu Roku Życia Konsekrowanego w koszalińskim kościele oo. franciszkanów br. Kamil Średnicki złożył śluby wieczyste. Jego profesję przyjął o. Jan Maciejowski, przełożony prowincji gdańskiej franciszkanów konwentualnych.

Na Mszy św. w sobotni wieczór, oprócz bliskich młodego franciszkanina i wiernych parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego, z której pochodzi, obecnych było także ponad 40 współbraci zakonnych.

- Dzięki Bogu możemy u nas mówić o wzroście powołań. Jest to dla nas znak tego, że Bóg się do nas uśmiecha. Cieszymy się, że przychodzą do nas nowi bracia. Wiadomo, że nie chodzi przede wszystkim o ilość, ale o jakość, dlatego każde powołanie musi przejść drogę weryfikacji. U nas formacja do ślubów wieczystych trwa 8 lat. Każdy musi przejść przez rok postulatu, rok nowicjatu i potem odbyć 6-letnie studia teologiczne - mówi prowincjał.

- Życie zakonne jest trochę inną drogą niż kapłaństwo diecezjalne. Święcenia włączają w hierarchię Kościoła, natomiast w życiu zakonnym najważniejsze są śluby: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, przez które człowiek oddaje się Bogu. Kapłaństwo nie jest istotą życia zakonnego. Człowiek po ślubach wieczystych ma już pełne prawa w zakonie. Niektórzy bracia przyjmują potem święcenia, by pełnić też posługę sakramentalną - tłumaczy o. Maciejowski.

Podobnie będzie z br. Kamilem. Przed nim jeszcze święcenia diakonatu i prezbiteratu, choć już teraz jest pełnoprawnym franciszkaninem.

Sam obrzęd składania ślubów wieczystych przypomina nieco liturgię święceń. Brat Kamil został wezwany imiennie przez przełożonego. Wyraził publicznie wolę służenia Bogu i Kościołowi w zakonie. Przed modlitwą konsekracyjną, która oczywiście nie jest formułą sakramentalną, odśpiewano Litanię do Wszystkich Świętych, podczas której kandydat leżał krzyżem. Na koniec obrzędu nowy profes wieczysty został przyjęty przez wspólnotę zakonną, co symbolicznie wyraził znak pokoju, który przekazali mu obecni na uroczystości współbracia.

W homilii poprzedzającej obrzęd konsekracji prowincjał wyjaśnił istotę życia konsekrowanego. - Kto to jest zakonnik? To człowiek w imię Boga konsekrowany i Jemu całkowicie oddany; nie pracy duszpasterskiej i apostolskiej, nie katechezie, ale najpierw Bogu. Poprzez śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa zakonnik oddaje Chrystusowi całego siebie, pragnie tylko Boga. Jemu oddaje wszystko: swoją zdolność miłowania, swoją wolę, pragnienia, dobra. Posiadać, mieć, być kimś, robić to, co się pragnie - to wszystko zakonnik oddaje Bogu - mówił o. Maciejowski.

- Sens życia zakonnego nie polega na tym, że osoby konsekrowane robią coś dla ludzi. Piękno życia zakonnego tłumaczy się w tym, kim są osoby konsekrowane dla ludzi, dla świata. Co mówi światu mężczyzna czy kobieta odziani w habit zakonny? Jakie przesłanie niosą oni światu? Mówią przede wszystkim o tym, że Bóg jest. Bo zakonnik w momencie konsekracji nie oddaje się jakiejś idei, jakiemuś pojęciu Boga, ale oddaje się Bogu, który jest Osobą, który żyje i działa, który wciąż zadziwia i czyni cuda. Zakonnik jest więc prorokiem, który jest powołany, aby pokazywać Boga. Zakonnik jest ambasadorem Boga na ziemi, który sam poruszony Bogiem, pokazuje to innym - tłumaczył prowincjał.

W diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej jest 11 zgromadzeń męskich: 10 kleryckich, czyli takich, w których są kapłani, i jedno Zgromadzenie Braci Szkół Chrześcijańskich, w którym zakonnicy nie przyjmują święceń. Są też mieszkający na Górze Polanowskiej franciszkańscy pustelnicy, którzy jednak nie stanowią oddzielnego zgromadzenia, tylko należą do franciszkanów konwentualnych. W sumie w diecezji żyje ponad 140 zakonników.

Zgromadzeń żeńskich, które mają swoje placówki w diecezji, jest 25, w tym dwa klauzurowe (klaryski i karmelitanki bose) i jedno greckokatolickie.

Siostry żyją także w Szensztackim Instytucie Życia Konsekrowanego oraz stowarzyszeniu wiernych świeckich, którym formalnie jest Wspólnota Dzieci Łaski Bożej - powszechnie znana jako Siostry z Lipia. Jest to zgromadzenie bezhabitowe. Jest również 5 kobiet, które zdecydowały się oddać życie Bogu, wstępując do stanu dziewic konsekrowanych oraz jedna konsekrowana wdowa. W sumie w diecezji jest ponad 250 konsekrowanych kobiet.