Przyjazd członków Rodziny Przyjaciół Seminarium Koszalińskiego jest zawsze okazją do spotkania wspólnoty seminaryjnej z jej duchowymi i materialnymi dobroczyńcami. – Ci ludzie bardzo mocno nas wspierają. Kiedy tu przyjeżdżają, możemy zobaczyć, że idąc drogą formacji, nie jesteśmy sami. Oni nas niosą, ofiarowują swoje modlitwy, cierpienia, a także pomoc materialną. Myślę, że śmiało możemy powiedzieć, że wielu z nich traktuje nas jak swoich synów czy wnuków. Nieprzypadkowo wspólnota ta nazywa się rodziną – mówi kl. Jan Wojtczak z roku V.