Francuski antropolog kulturowy Marc Augé stworzył nawet termin „nie-miejsce”, określający niektóre przestrzenie, w których przebywa współczesny człowiek. Nie-miejsce to pewnego rodzaju przestrzeń niczyja, ponieważ nikt się z nią emocjonalnie nie wiąże. Choć każdego dnia zapełnia się ludźmi, nie tworzy z nich żadnej wspólnoty, gdyż istotą nie-miejsca jest przejściowość. Ma w sobie coś anonimowego, pewien brak wyrazu. Jednocześnie jest w nim coś podobnego, co tworzy wrażenie, że gdzieś się już je widziało. Nie-miejsca to dworce, lotniska, hotelowe pokoje, galerie handlowe, pokłady samolotów i… przystanki. Dlatego, choć pomalowanie ścian przystanku nigdy nie stworzy z niego Sykstyny, to jednak… coś się zmienia.