Spotkanie w koszalińskiej katedrze, gdzie św. Jan Paweł II 1 czerwca 1991 roku prowadził Różaniec transmitowany na cały świat przez Radio Watykańskie, rozpoczęło się właśnie tą modlitwą.

Po niej bp Zbigniew Zieliński wygłosił katechezę. Przypomniał w niej najważniejsze aspekty pontyfikatu papieża Polaka, zwracając uwagę na różne określenia, jakimi się go nazywa. – Mówi się o nim jako o pielgrzymie pokoju, apostole nadziei, głosicielu prawdy. Wielu określa go mianem papieża solidarności, czy miłosierdzia, bo przecież to on wyniósł na forum całego świata objawienia, które otrzymała św. s. Faustyna. Określa się go także mianem papieża modlitwy, szczególnie różańcowej, ponieważ ubogacił ją tajemnicami światła – wspomniał biskup.

– Można by te tytuły mnożyć, jednak najważniejszym jest ten, który zapisuje się jedynie dwiema literami: „św.”, czyli święty. Jeśli chcemy być uczciwymi uczestnikami tej dzisiejszej modlitwy, musimy odkryć, że to nie tylko coś, czym wyróżniamy jego życie, ale to powołanie do świętości jest zadaniem, które staje przed każdym z nas – podkreślił biskup.

Biskup zauważył, że świętość Jana Pawła II czasami wyrażała się w jego charakterystycznym poczuciu humoru, a innym razem stanowczością, za którą niejednokrotnie był krytykowany. W tym kontekście biskup przypomniał szczególne zaangażowanie św. Jana Pawła II w kwestię obrony życia, zarówno tego jeszcze nienarodzonego, jak i w każdej fazie istnienia człowieka. – Dlatego często nazywa się go także papieżem życia – dodał biskup.

W koszalińskiej katedrze zgromadziła się spora liczba wiernych. – Pamiętam bardzo dobrze tamte chwile sprzed 20 lat. Kiedy dzisiaj przypominam sobie św. Jana Pawła II, żal mi naszej Polski, która tak się zabałaganiła w wierze. On był autorytetem, którego brakuje – mówi na chwilę przed rozpoczęciem modlitwy pani Wioleta, koszalinianka.

Pani Bogumiła przyjechała na rocznicową modlitwę z niewielkiej miejscowości pod Białogardem. – Pamiętam, jak siedzieliśmy przed telewizorem i płakaliśmy, a potem z całą wsią modliliśmy się w kościele. Kochaliśmy go wtedy i nadal kochamy, a dzisiaj modlimy się przez jego wstawiennictwo. Urzekały mnie w nim jego dobroć i prawdziwość.

Po katechezie biskupa w katedrze odśpiewano Apel Jasnogórski i Bogurodzicę. Następnie wszyscy udali się pod pomnik św. Jana Pawła II, gdzie zabrzmiała „Barka”.