Pobłogosławione oleje dziekani zabrali do dekanatów, skąd zostaną one rozwiezione do każdej parafii. Księża odnowili swoje przyrzeczenia ze święceń. Jubilaci otrzymali pamiątkowe dyplomy.

Do koncelebry z biskupem stanęło 140 kapłanów i dwóch biskupów. W swojej homilii bp Zbigniew Zieliński nawiązał do fragmentu odczytanej Ewangelii, w której Jezus odnosi do siebie słowa proroka Izajasza: „Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski od Pana”.

Biskup zauważył, że słowa te powinien także wziąć do siebie każdy powołany do kapłaństwa. – Mamy ubogim nieść dobrą nowinę. Chętnie, zwłaszcza otaczający Kościół i nie do końca go rozumiejący, widzą go jako instytucję zaangażowaną w pomoc charytatywną. Jednak słowa Ewangelii mówią o ubogich w szerokim tego słowa znaczeniu. Nie chodzi tylko o strawę i kubek ciepłej herbaty, ale także o ubóstwo rozumiane jako brak otwarcia się na dobrą nowinę – mówił biskup.

– Nie można wypełnić tego zadania, samemu będą duchowo ubogim – zwrócił się biskup do kapłanów obecnych w katedrze. – Wcale nie jesteśmy wolni od obciążeń tego świata. Jednak to, co powinno nas wyróżniać, ma się wyrażać nie tylko w tym, że to widzimy, ale także w próbie zaradzenia temu – mówił biskup.

– Mamy też nieść więźniom wolność. Chociaż wolności mamy jak nigdy dotąd wiele, to w rzeczywistości zauważamy, że trudno wielu ludziom być naprawdę wolnymi. W dzisiejszych wolnościowych czasach jest wiele zniewoleń. Nie chodzi tylko o uzależnienia. Zdajemy sobie sprawę, że wolność jak mało która z cnót wymaga ogromnej dojrzałości. Więc abyśmy mogli tym współczesnym więźniom, niekoniecznie odbywającym karę więzienia, nieść prawdziwą wolność, sami musimy być wolni – mówił biskup.

– W tym kontekście, także w naszym diecezjalnym doświadczeniu, szczególnego znaczenia nabiera konieczność refleksji nad różnego rodzaju zniewoleniami duchowymi, albo fundowaniem duchowej przemocy. Można być totalitarnym wobec swojej rodziny, czy swoich współpracowników. Można też być podwładnym i terroryzować innych – zauważył biskup.

– Chrystus prosi nas także o to, abyśmy niewidomym nieśli przejrzenie. Można na świat patrzeć, ale go nie widzieć. W dobie człowieka multimedialnego, gdy stworzyliśmy mentalność bardziej obrazkową niż tekstową, racjonalną, właściwe widzenie stanowi wyzwanie. Ile już widzieliśmy, a ileż z tego przełożyło się na życiową mądrość? Ile obejrzeliśmy filmów, postów, ile sami nakręciliśmy filmów i co z tego zostało, co odłożyło się na dobro? – pytał biskup kapłanów, przypominając, że aby nieść innym przejrzenie, sami muszą dobrze widzieć, a nie tylko patrzeć.

Nawiązując do odnowienia przyrzeczeń kapłańskich, biskup wezwał całe prezbiterium diecezjalne do odnowienia gorliwości w pełnieniu posługi wynikającej ze święceń.

Zwracając uwagę na szczególny wymiar zdrady ze strony kapłana, biskup powiedział: – Flirtujemy z różnego rodzaju przywiązaniami do zniewoleń, zamkniętych oczu czy duchowego ubóstwa, do grzechu. Odnawiając przysięgę, chcemy jeszcze bardziej zakorzenić się w tym, który nas do kapłaństwa powołał. Chcemy też zauważyć, że częstokroć nie to co z zewnątrz, ale to, co wewnątrz staje się powodem zgorszenia, bólu i osłabienia. Judasz był jednym z apostołów. To jego imię pamiętamy, a nie tych, którzy krzyczeli „ukrzyżuj” czy podpisali wyroki. Pamiętamy imię jednego z nas, bo zdradził. Dlatego właśnie dzisiaj chcemy modlić się wzajemnie za siebie o siłę wytrwania.

Na koniec Eucharystii pamiątkowe dyplomy odebrali kapłani świętujący w tym roku 25. i 50. rocznicę święceń. Wonności do oleju krzyżma zapewnili gdańscy bożogrobcy. Sprowadzili je dla diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej z Ziemi Świętej.