Do zainstalowanych przed rokiem w prezbiterium czterech mozaik wykonanych przez warszawską pracownię Ars Antiqua przedstawiających sceny z życia św. Józefa, patrona parafii, doszły dwie – zdobiąca ołtarz główny scena Ostatniej Wieczerzy i – na ambonie – symbolizująca Ducha Świętego.

– Te wszystkie mozaiki stanowią obecnie całość, a ich celem jest nie tylko upiększenie naszej świątyni, ale też pomoc w przeżywaniu Mszy św., nabożeństw – powiedział ks. Władysław Stec-Sala, proboszcz i kustosz sanktuarium. 

Instalacja mozaiki ołtarzowej wymagała przebudowy ołtarza, tj. wykonania nowej mensy, czyli płyty, na której sprawowana jest liturgia eucharystyczna. Stąd w kościele, który wraz z ołtarzem był konsekrowany w 2001 roku, potrzebna była konsekracja mensy. Dokonał tego podczas Mszy św. 14 grudnia bp Krzysztof Zadarko.

Tego dnia wprowadzono także do sanktuarium relikwie św. Urszuli Ledóchowskiej oraz św. Teresy od Dzieciątka Jezus wraz z relikwiami jej rodziców Zelii i Ludwika Martin. Podkreśleniem przyjęcia karmelitanki Teresy do bogatego w tej parafii relikwiarium, mieszczącego szczątki ponad 20 świętych i błogosławionych Kościoła, są rekolekcje prowadzone w tych dniach przez karmelitę bosego z Krakowa o. Mariusza Wójtowicza. Duchowość karmelitańska w słupskiej parafii kultywowana jest przez comiesięczne nabożeństwa szkaplerzne. Na uroczystości obecne były także córki św. Urszuli Ledóchowskiej – urszulanki Serca Jezusa Konającego, które mają swoją placówkę w Słupsku.

– W naszej parafii bardzo rozwija się kult świętych. Przyzywamy ich wstawiennictwa w modlitwie wspólnie, ale też indywidualnie: obserwuję, że po każdej Mszy Świętej dużo ludzi klęka przed relikwiami – zauważa proboszcz. – Widać więc pogłębienie wiary w świętych obcowanie, a także pogłębienie duchowości eucharystycznej. Ludzie przychodzą na adorację Najświętszego Sakramentu, która w naszej kaplicy trwa od poniedziałku do soboty, od Mszy porannej do godziny 22. Wielu wciąż przychodzi do spowiedzi, także spoza naszej parafii, bo staramy się, by tutaj kapłan czekał na nich w konfesjonale.

W kazaniu poprzedzającym poświęcenie mensy biskup Zadarko przypomniał, co jest centrum każdej świątyni – to ołtarz.

– I tak bardzo by się chciało, żeby ołtarz był również centrum naszego życia – powiedział administrator diecezji. – Stajemy przed ołtarzem zawsze jak grzesznicy, jako ludzie słabi, inaczej nie zrozumiemy, po co jest ołtarz, nie zrozumiemy sensu składania ofiary, tej najświętszej, jedynej i niepowtarzalnej, której nie da się z niczym porównać, bo jest nią sam Jezus Chrystus. Ołtarz to znak obecności Boga, miejsce naszego pojednania i przebaczenia, jest jednocześnie dla nas wszystkich znakiem jedności.

Biskup zaznaczył zarazem, że ofiara eucharystyczna przemienia człowieka, a jeśli tak nie jest, to zachęcał do rachunku sumienia nie tylko z czynów, ale i zaniedbań.

– Z nadzieją za chwilę dokonam poświęcenia ołtarza i razem z wami będę się modlić, aby był on wam wszystkim potrzebny, wam, waszym dzieciom, wszystkim następnym pokoleniom – mówił kaznodzieja.

Wśród uczestników uroczystości byli też katolicy hiszpańskojęzyczni z Ameryki Południowej, którzy pracują w Słupsku i w niektóre niedziele mają możliwość uczestnictwa w liturgii eucharystycznej w ojczystym języku w sanktuarium św. Józefa. Sprawuje ją oraz przygotowuje tych wiernych do sakramentów ks. Marcin Baska, proboszcz parafii w Zagórzycy (diecezja pelplińska).