Przybyły na nie przedstawicielki żeńskich zgromadzeń zakonnych oraz innych form życia konsekrowanego funkcjonujące w diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej – dziewice i wdowy. Obecni byli także mężczyźni wiodący życie konsekrowane w zgromadzeniach. Liturgii przewodniczył bp Krzysztof Zadarko, a koncelebrowali ją bp Edward Dajczak, a także licznie zgromadzeni kapłani zakonni i diecezjalni.

Ojciec Radosław Dębiec, franciszkanin z Darłówka, podkreśla wartość odnawiania w sobie świadomości bycia oddanym Bogu. Dzieje się to w życiu zakonnym m.in. podczas tygodniowych rekolekcji indywidualnych. Odbył takie w październiku w Kalwarii Pacławskiej.

– Każda osoba, czy żyjąca w małżeństwie, czy w życiu konsekrowanym, musi sobie zadawać pytanie o swoje powołanie – mówi zakonnik. – Odnowienie ślubów zakonnych uświadamia mi, do czego ja jestem powołany i czy w dobrym kierunku zmierzam.

Zgromadzonym w katedrze osobom konsekrowanym przypominał o tym bp Zadarko.

– To dzisiejsze święto jest obchodzone w Kościele ze świecą w ręku, aby jej światło przypominało wasze śluby wieczyste, będące znakiem radykalnego życia, wyjątkowej decyzji człowieka, który spotkał Chrystusa, a w Nim wyjątkową miłość Boga – powiedział biskup w kazaniu. Wskazując na wyzwania współczesności, nierzadko odwodzącej ludzi od życia w pięknej relacji z Bogiem i ludźmi, hierarcha wyraził wdzięczność osobom konsekrowanym za dar ich powołania. – Dziękujemy wam za waszą obecność, za wasze pójście kiedyś na głos powołania za Jezusem Chrystusem, waszym oblubieńcem. Dziękujemy wam, siostry i bracia, którzy zdecydowaliście się w sposób radykalny do końca swojego życia być wśród nas znakiem obecności Boga.

Dzień Życia Konsekrowanego jest okazją do podkreślenia wartości indywidualnej formy życia konsekrowanego coraz częściej podejmowanej przez kobiety – dziewice i wdowy konsekrowane.

– To są osoby, które również są oddane Panu Bogu przez uroczysty akt zaślubin, ale mogą być dla nas niedostrzegalne, ponieważ żyjąc w świecie, nie noszą habitów. Pracują w urzędach, w szkołach, w szpitalach, mają różne wykształcenie, ale przez swoją cichość, może nawet niezauważaną przez ludzi Kościoła ofiarę, oddają swoje życie Panu Bogu – mówi ks. Wojciech Parfianowicz, rzecznik kurii diecezjalnej. – Zewnętrznie nie widać, że one są konsekrowane i to przypomina prawdę, że ta konsekracja jest wewnątrz człowieka i ma się wyrażać przez to, jak on żyje, niekoniecznie przez strój.

Zarazem, jak przyznał rzecznik, habit zakonny, jest znakiem potrzebnym światu, przypominającym o innej rzeczywistości i zwracającym oczy ludzi w kierunku nieba.

Dzień życia konsekrowanego jest dla Barbary Linkiewicz, dziewicy konsekrowanej, przypomnieniem, że poświęciła swoje życie Bogu. – Ten dzień uświadamia mi, że Jezus Chrystus jest światłem, które świeci dla mnie i chce prowadzić mnie na drogach mojego życia, w mojej służbie, w moim powołaniu. I przypomina mi o tym, jak piękną wybrałam drogę – powiedziała, dodając, że wyzwaniem jest troska o relacją z Bogiem i życie ewangeliczne. – Naśladowanie Chrystusa jest trudne, a jednocześnie jest gwarancją szczęśliwego życia.