Droga Krzyżowa ulicami Koszalina

Nabożeństwo rozpoczęło się przy katedrze. - Jest piękną tradycją, że w jeden piątek Wielkiego Postu odprawiamy Drogę Krzyżową nie w naszych kościołach czy kaplicach, ale wychodzimy na ulice naszych miejscowości, gdzie mieszkamy, pracujemy, gdzie dzieje się nasza codzienność - powiedział bp Zadarko, witając zebranych.

- Tworzymy tu wspólnotę ludzi idących za Chrystusem. Idziemy w myśl Jego słów: "Kto chce iść za Mną, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje". To nabożeństwo ma nam pomóc zjednoczyć się z Nim, być blisko Jego obolałego serca. Mamy sobie uświadomić w czasie tej drogi, w sumieniu, jak okrutne są nasze grzechy, jak tolerowane słabości potrafią zniszczyć największe nawet dobro. Dlatego Drogę Krzyżową możemy wykorzystać do tego, aby podnosić się ze słabości - mówił dalej biskup.

W tym roku rozważania czytane przy poszczególnych stacjach dotyczyły tematu roku duszpasterskiego - "Uczniowie-misjonarze".

"Idźcie i głoście - to wezwanie, które jest naturalną konsekwencją wcześniejszego wezwania - pójdź za mną. To wezwanie jest wciąż aktualne i dotyczy każdego z nas. Każdy uczeń Chrystusa jest jednocześnie misjonarzem, inaczej mówiąc: uczniem-misjonarzem, czyli kimś posłanym, aby o swojej relacji z Mistrzem opowiedzieć innym. Wziąć krzyż, czyli podjąć się trudnego zadania, pójść na misję. Nie chodzi tu wcale o wyjazd gdzieś daleko. Nie dystans czyni misjonarza, ale samo podjęcie misji, wyjście na misję. A najtrudniejszym wyjściem jest wyjście ze strefy swojego komfortu... Bo żeby głosić, trzeba z niej wyjść" - usłyszeli uczestnicy w rozważaniach.

Trasa koszalińskiej Drogi Krzyżowej prowadziła od katedry do kościoła oo. franciszkanów.